Episode 12: “Where You End I Begin”

Tilamsik sa Gabing Maligamgam (an FB broken serye)

~Ang Katapusan~

Ang Nakaraan…  

                                                             

Sa sobrang tagal maaari itong makalimutan at hinding-hindi na kaylan man matandaan. Hindi na nga ba talaga matandaan ang nakaraan o hindi na lang alam kung papano duduktungan?

Pero syempre tulad ng napagkasunduan na huling kabanata, narito na ang katapusan. Katulad din ng lahat ng bagay sa mundo, lahat may hangganan, lahat may wakasan…

Parehong naospital si Rogelio at ang guy na nakabukas ang polo na may sandong fit sa loob. Ang kanilang maaksyong suntukan ay nauwi sa malagim na kapinsalaan subalit mas malala ang lagay ng guy na nakabukas ang polo dala ng pagkakapukpok ng bato ni Genoveva sa kanyang ulo. Halos mag 50-50 ang guy na ‘yun at ma-comatose.

Ilang buwan na syang nakaratay sa banig ng karamdaman habang si Rogelio makalipas ang dalawang linggo ay naka-recover na dahil syempre ‘yon sa mapagmahal na alaga ni Genoveva at palakaibigang asikaso ni Jobert as a friend kahit na may plaster of paris pa syang puno ng vandal ng mga kaibigan, kaklase, kaanak at mga kapitbahay sa kanyang nakomang na braso dala ng pagkakatapak-tapak sa kanya ng mga nagsasayaw habang sya’y nakahandusay sa dance floor.

Isang mahangin at ‘di kainitang araw habang naglalambingan si Rogelio at Genoveva sa may bakuran, nagkakatuwaan sila kasama si Jobert as a friend na komang, pinagkukwentuhan nila ang mga masasayang nagdaan nang biglang isang nakakagulat at malakas na ring ng cellphone ang bumasag sa kaunti nilang kasiyahan. “Riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiinnnggg!!!”

“Hello???”, nagtataka at medyo gulat na sagot ni Rogelio habang nakatingin lang sa kanya ang dalawa, nagaabang.

“Yes speaking.”

“Opo kilala ko po. Opo-opo kilala namin.”

“Ha? Ay yes andito po kasama ko sila ngayon. Eh-“

“As in ngayon na?”, pa-hesitate na tugon ni Rogelio sa kausap habang nakakunot na ang noo ni Genoveva at Jobert as a friend na komang na sa kawa-wonder na may halong pagkainip na malaman kung ano kaya ang pinaguusapan at sino ang kausap ni Rogelio sa cellphone.

“San po ulet?”

“Ah yes opo alam po namin ‘yan. Sige po punta kame diyan.. eh-“

“As in ngayon na mismo talaga? Gano daw ba kaimportante?”

“Ah sige-sige po papunta na kame mga after 30mins.”

“Ok. Sige po thank you bye.”

Nakatitig ang dalawa kay Rogelio naghihintay ng makabuluhang impormasyon.

Mga ilang Segundo din muna ang lumipas bago nakapagsalita si Rogelio, huminga muna sya ng malalim ‘yung tipong muntik na siyang hindi maka-exhale sa sobrang lalim.

“Guys need natin pumunta sa ospital.”

“WHAT?!”, oa na sigaw ng dalawa.

“Pinapapunta daw tayo nung guy na nakasuntukan ko sa bar, ano ba name nun?”

“Hindi ko din alam first meet namin dun nun may sasabihin daw sya tapos nung sasabihin pa lang niya name niya bigla ka umeksena kaya ‘yun ‘di na nya nasabi…”, maliwanag na paliwanag ni Genoveva. “Bakit daw ba?”

“May importante daw sasabihin sa atin sabi nung nurse na kausap ko.”, sagot agad ni Rogelio.

“E baka ‘yun ang sasabihin niya sa atin kung anong name niya?”, proud na hirit ni Jobert as a friend na ngayo’y komang na.

“Hindi mukhang seryoso e.”, malumanay na tugon ni Rogelio.

“Guys baka gaya ‘to ng mga napapanood ko sa tv na tipong mamamatay na ‘yung may sakit tas may ibibilin sa atin na misyon o kayamanan, chance na natin ‘to yes!”, proud ule na hirit ni Jobert as friend na komang na.

“Ano pang inaantay natin?”, patanong na kayag naman ni Genoveva.

“Tara.”, nagiisip na sagot naman ni Rogelio.

Hindi na ilalahad dito kung pano sila naglakad papuntang kalsada, pumara ng jeep pero puno lahat kaya napilitan silang mag-taxi na lang papuntang ospital, mabilis ang byahe hindi gaanong trapik. Natural ambagan sa pamasahe P150.00

Pagdating sa kwarto ng guy na nakabukas ang polo, agad silang pinapasok ng nurse na nagbabantay rito.

“Ma…ma…bubu…ti..naka…kaka..ra..ting..kayo.”, nangangatal at hirap-hirap na pagbati sa kanila ng guy na nakabukas ang polo.

“Oo nagmadali nga kame. Kamusta ka na?”, tugon ni Rogelio.

“Hihin…di…na…mahalagagaga…’yon…Ang im…im…por…tatatatan…te…ay mala…mamaman…nyo na hindididi…pwede… maging kakakayo..”, medyo paangil na sabi ng guy na bukas ang polo.

“Hanggang ngayon pa din ba hinahadlangan mo kame? Tama na please… Ang importante gumaling ka at makalabas dito.”, slightly imbyernang sagot agad ni Genoveva.

“Tama sya pare. ‘Wag mo na muna isipin ‘yon, importante lumakas ka…”, segunda ni Rogelio habang si Jobert as a friend abala sa pagdu-doodle sa plaster of paris nya sa braso.

Dinalahit ng ubo ang guy na nakabukas ang polo, hinamas naman agad nila Rogelio ang kanyang umbok na dibdib. Pinipilit nung guy na makapagsalita at mai-deliver ng maayos ang susunod niyang linya.

“Hi-hindi nga pu-pwede maging kayo dahil magkapatid kayo!”, sabay ubo ule na animoy may TB ang guy na may bukas na polo.

Gulat na gulat naman ang tatlo pati na din ang nurse na nakikiusyoso sabay-sabay sila malakas, malagong “WHAAAT!!!”

“Oo tama ang narinig nyo (ubo), magkapatid kayo at kapatid nyo din ako. ‘Yun ang dahilan kung bat ako nandito at yun din ang sasabihin ko sayo sa bar Genoveva. Magkakapatid tayong tatlo…(ubo-ubo-ubo)”, pagpapatuloy ng guy na nakabukas ang polo.

“Papa- She- Hindi ako makapaniwala!”, sigaw ni Genoveva.

“Oh my gad! May nagya- shet o hindi! Bakit hindi mo agad sinabi?!!!”, may halong suklam sa sariling sigaw naman ni Rogelio.

“Ang askad mo kasi bigla ka umeksena nagtatakbo ka pa nung inawat ko kayong maglaplapan.”, paliwanag ng guy na nakabukas ang polo.

“Pare totoo ba ‘yan? Panong nangyari na naging magkakapatid kayo?”, taking tanong na sabat naman ni Jobert as a friend na ngayo’y komang na.

“Nagkahiwa-hiwalay kame nung mga bata pa kame. Dinala sa ampunan at muola doon nagkalayo-layo kame ng landas dahil iba-ibang pamilya ang umampon sa amin… Ilan taon ko kayong hinanap mga kapatid ko salamat na lang sa facebook na-search ko kayo tinaype ko lang name nyo lumabas agad. At tyak naman akong kayo nga ‘yan dahil na din sa sandamakmak nyong photos at pagpost ng lahat ng nangyayari sa inyo. Thank Lord talaga nagkita-kita tayo.”

Isang rebelasyon ang gumimbal sa tambalang GeloGen, papaano na ang mga nangyari sa kanila? Ano ang magiging hitsura ng kanilang anak kung sakali man ngayong magkapatid sila dugo’t laman? Sa tono ng mga tanong na ‘to may mga kasagutan pa kaya ito gayong sinabi na sa unahan na ang episode na ‘to ay ang katapusan na?

Napakarami pang sinasabi subalit ang totoo ay hindi na lang alam kung pano pa tatapusin ang kwentong ‘to. Katulad na lang kaya ng kanta ng Parokya na bigla na lang mawawala o mag-fadeout na lang kagaya ng style ng mga songs nung 80’s na tipong pahina

Nang pahina…

Nang pahina…

Nang pahina…

Nang pahina.

Hanggang sa hindi mo na lang mabasa…

O maaninag man lang.

Ayod ‘di ba?

End.

Episode 11: “Catch Me If You Can!”

Tilamsik sa Gabing Maligamgam (an FB broken serye)

Ang Nakaraan…

Maraming nagsasabi na hindi na ito mahalaga sapagakat ang importante ay ang ngayon. Subalit papaano kung dumating ang panahon na wala ka nang maalala? Maski mga kapamilya mo hindi mo na nakikilala at ang masama nito, ultimong sarili mo ay hindi mo na din kilala. Ngayon, sino ka?

Mabibigyan ba ng makabuluhang kahulugan kung sino ka ang tanong na sino ka sa pamamagitan ng iyong mga maaalalang mga nakaraan? Samakatuwid ang nakaraan ay isa lamang palang alaala na walang kasiguraduhan kasi marahil ito ay bunga o gawa-gawa lang ng iyong mapaglarong isipan.

Kaya naman kung darating ang panahon na wala ka nang maalala ay wag mo nang piliting alalahanin pa ang hindi mo na maalala lalung-lalu na kung bakit wala ka nang maalala dahil ang importante nga ay ang ngayon, kung sino ka ngayon? Ikaw na ngayon ang Taong Walang Alaala.

Sa pagpapatuloy…

Biglang lumabas ng bar ang guy na nakapolong bukas at may white sando fit sa loob na kasama ni Genoveva at ito ay nagtatalak.

“Ay putang ina anong ibig sabihin nito? Mga hayup kayo anong ginagawa nyo diyan?!”, hurumintadong pagtatanong ng guy na nakabukas ang polo at may white sando fit sa loob.

“Babae, lalake (habang tinuturo ang isa’t-isa), magkadikit ang mga labi, espadahan ng dila. Wag kang magalala nagkukwentuhan lang kame!”, pilosopong sabat naman ni Rogelio, uso kasi.

“E gago pala ‘to e!”, sabay takbo ng guy na nakabukas ang polo at may sandong fit sa loob papalapit kila Genoveva.

“Takbo!”, karipas na kayag ni Rogelio ke Genoveva habang sila ay magkahawak kamay.

Tulad nang nakagawian sa mga primetime at afternoon teleserye na malapit nang magtapos ay biglang nagkaron ng habulan. Sana lang wag mong mahulaan na maaaring magkaron din dito ng patayan o barilan, mabuti na nga lang wala pang anak-anak ang mga bida dito dahil kung hindi malamang magkaron din ng child switching dito. Siguro sa season 2 na ‘yun.

Tuloy ang habulan kahit madulas ang daan.

“Bumalik kayo rito hindi maaari ‘yang ginagawa nyo!”, sigaw ng guy na nakapolo at may white fit sando sa loob.

“Pabayaan mo na kame, wag mo na kame pakealamanan nakikiusap ako sayo!”, pagsusumamo ni Genoveva habang tumatakbo.

“Tama siya! Bayaan mo na kame tol!”, hingal pagsang ayon ni Rogelio kay Genoveva.

“Hindi! Hindi ‘yan maaari! Hindi ako makakapayag! Andito ko upang hadlangan ang pagmamahalan nyo!”, mariing pagmamatigas ng guy na nakbukas ang polo at may sandong puti sa loob.

Mas binilisan pa nya ang pagtakbo. Halos lumapit na ang distansya nya kila Rogelio na ngayon ay magkahawak pa din ang kamay. Subalit nabitiwan nila ang isa’t-isa nang biglang akmang dadakmain ng guy na nakabukas ang polo at may white sando fit sa loob ang kanilang mga braso.

“Ah! Gelo!”, “Gen-gen!”, sigaw ng dalawa.

Napatakbo sa magkabilang direksyon ang dalawa. Tuluyan na kaya silang magkakahiwalay at hindi na muling magkikita pa? Teka hindi pa tapos ang habulan. Si Rogelio ang sinundan ng guy na nakabukas ang polo at may white sandong fit sa loob.

“Hindi mo ko matatakasan!”, nagmamadaling sigaw ng guy.

Tuloy lang sa pagtakbo si Rogelio. Napakatulin tumakbo ng guy gawa ng mahahaba ang mga biyas nito kaya’t sa isang iglap, mistulang leon ay dinamba nya si Rogelio. Sumubsob ang dalawa sabay nagpagulong-gulong sa damuhang medyo maputik. Naputikan ang white sandong fit ng guy na labis nitong kinagalit.

Walang sabi-sabi nag undayan sila ng sapak, basagan ng mukha. Suntok dito, suntok dun. Tadyak dito, tadyak dun habang sila ay nagpapagulong-gulong.

Medyo argabyado si Rogelio sapagkat hindi hamak na mas malaki ang kaha ng guy na nakabukas ang polo kesa sa kanya. Mas maskulado, may abs, at higit sa lahat naka-brush up.

Hanggang sa dumating ang sandali na nakubabawan si Rogelio ng guy na nakabukas ang polo. Hindi na sya makapalag o makapanlaban man lang. Walang habas na pinagsasapak siya nito.

“Sinabi ko nang hindi pwedeng maging kayo! Hindi pwede! Ang tigas ng ulo mo! ‘Yan ang bagay sayo!”, galit na galit na sabi ng guy habang patuloy sa pagsuntok sa barag-barag na mukha na ngayon ni Rogelio.

Papunta na sa puntong mawawalan na ng malay si Rogelio habang ang guy ay abala sa paghahanda at pag umang ng kanyang kamao upang pakawalan sa mukha ni Rogelio ang kanyang final ultimate punch nang biglang dumating si Genoveva at pinukpok sya ng malaking bato sa ulo ng buong puso mula sa likuran.

Bagsak ang guy na nakabukas ang polo at may sandong puti sa loob,  nagkikikisay.

Saan hahantong ang kaguluhang ito? Tuluyan kayang may paglamayan? Kung meron sino sa dalawa? Mahadlangan pa kaya ng guy na nakabukas ng polo at may sandong puti sa loob ang pagiibigan nila Rogelio at Genoveva? Bakit tuwing magpapasukan isinasabay ang pagkukumpuni ng mga daan? Ano kayang misteryo ang bumabalot dito?

Abangan ang mga nagbabagang kasagutan sa nalalapit na pagtatapos at huling episode ng kauna-unahan at wala nang nais sumunod pang brutal drama serye rito sa internet ang, Tilamsik sa Gabing Maligamgam the final chapter.

Episode 10: “Beer Into Blood”

Tilamsik sa Gabing Maligamgam (an Fb broken serye)

Ang Nakaraan…

Parang pinagsakluban ng langit at impyerno si Rogelio nang makita si Genoveva na may kasamang patok na guy na nakasuot ng bukas na polo, may white fit sando, at naka-brush up ang buhok sa kabilang table. Samantala abala si Jobert as a friend sa pagkastigo sa wicked heartless waiter na sa kaibigan ay naniningil.

Biglang tumayo si Rogelio.

“Uy bro sandali san ka pupunta? Maghunos dili ka!”, awat ni Jobert as a friend.

“Hindi ko na kaya ‘to bro, labis-labis na ang aking pagtitiis, ansakit-sakit na…”, malumanay subalit firm na statement ni Rogelio.

“Mapapahiya ka lang kapag ginawa mo ‘yan bro, wala kang karapatan sa kanya!”, nagaalalang payo ni Jobert as a friend sa kaibigan.

“Hindi. May karapatan ako, dahil mahal ko sya mahal na mahal! (at nagsimulang tumulo ang luha sa mga mata ni Rogelio) Kaylangan ko na syang kastiguhin…”, sabay sugod sa table ni Genoveva.

Wala nang nagawa si Jobert as a friend kundi sumigaw ng palakaibigan at mahabang pagpigil na “Brooooooooooooooooooooooooooooo”, with feelings.

Pagdating sa table nila Genoveva, bumanat agad antimano si Rogelio.

“Anong ibig sabihin nito?”

“May alak, may pulutan, may yosi, prayer meeting ‘to tol!”, maaskad na tugon ng guy.

“Wag mo ko pilosopohin ano ibig sabihin nito?!!”, nanggagalaiting bulyaw ni Rogelio habang hinihimas ni Jobert as a friend ang kanyang likuran.

“Gelo let me explain…”, pagsusumamo naman ni Genoveva.

“Sino ka ba ha? Ano bang pake mo kung nagiinuman kame?”, imbyernang sagot ng guy sabay tayo at poste kay Rogelio, harapan na para bang dinudutdot niya ito ng kanyang maskuladong dibdib.

“Ano din pake mo kung sino ko ha?!”, pabulyaw pa din  si Rogelio at patuloy lang sa paghimas ng kanyang likod si Jobert as a friend.

“Wala kong pake kung sino ka, ang tinatanong ko bakit ka nakikialam dito ha?!”, maaskad ule na tugon ng guy sabay bagsak ng kanyang shades sa table.

“Pare mahal ko ‘yang ka-table mo, na-love at first sight ako diyan kaya hindi mo pwede basta-basta ite-table ‘yan, ide-date at aayaing uminom gets mo ba ha?!”, proud na proud na sagot naman ni Rogelio habang hinihimas pa din ni Jobert as a friend ang kanyang likuran.

“Hahahaha! E gago pala ‘to e!”, tawa ng guy sabay sapak sa kausap. Subalit mabilis nakaiwas si Rogelio, bilang kaibigan si Jobert as a friend ang tinamaan na nasa likuran. Bulagta ito, basag ang nguso.

“Oh my gad, blood! Tama na guys, ayoko naaaah!”, tili at paghi-hysterical ni Genoveva nang makita ang duguan at sumisiritsirit pang dugo sa nguso ni Jobert. Nagtatakbo sya palabas ng bar. 

Napahinto lahat ng tao sa bar pati na din ang banda na kasalukuyang tinutugtog ang acoustic version ng Gentleman ni Psy. Nahahati ngayon ang isip at damdamin ni Rogelio kung sinong uunahin sa dalawa, kung hahabulin ba nya ang babaeng kanyang sinisinta o aasikasuhin ang kaibigang duguan ang mukha.

Gulong-gulo si Rogelio. Ang hirap magdisisyon. Ngunit biglang hinawakan ni Jobert as a friend ang kanyang kamay. Pilit nya itong inabot dahan-dahan habang nakahiga. Napatingin si Rogelio sa kaibigan, awang-awa.

“Chong. Ako na bahala dito, kaya ko ‘to. Sundan mo si Genoveva, importanteng makausap mo siya. Sige na dre, gow…Ah.!”, hinang-hina na sabi Jobert as a friend sa kanyang kaibigan habang sumisirit-sirit pa din ang dugo sa kanyang nguso.

“Hindi brad dadalhin kita sa ospital. Walang iwanan.”

“Sige na par puntahan mo na siya, kaya kong pumunta sa ospital…”, sabay suka ng dugo habang tumutulo ang uhog sa ilong at tumatagas ang luga sa tenga.

“Sigurado ka pards?”

“Oo bro, sige na gow!”

“Sige-sige, salamat dre! Tunay ka talagang kaibigan!”, sabay karipas ng takbo palabas si Rogelio.

“What are friends are for? Ah…”, sabay pikit ni Jobert as a friend. Tuluyan na siyang nawalan ng malay.

Sobrang na-touch naman ang lahat ng taong nakapaligid sa kanya, kaya hindi nila mapigilang magsabi sabay-sabay ng “Aaaaaay”, yung malumanay at may lambing sa dulo. Nag akapan pa nga ang iba, may mga nag-kiss, at meron din napaluha sa sobrang pagkaka-touch. Kaya agad itong sinamantala ng banda, bigla silang tumugtog ng isang tear jerker epic love song na King and Queen of Hearts by David Pomeranz in acoustic version.

Parang may biglaang JS naman na nagsipagsayawan sa gitna ang mga lovers, magkaakap, sweet na sweet. ‘Yung iba naglalaplapan pa habang si Jobert bulagta sa sahig at halos maligo sa sarili niyang dugo. Ganun katindi ang pagmamahal ni Jobert as friend sa kanyang friend. Bilang kaibigan gagawin at titiisin niya lahat para dito.

Samantala mabilis na nahabol ni Rogelio si Genoveva sa labas, agad niya itong hinawakan sa braso.

“Gen-gen sandali.”

“Gelo let me explain-“

Pero pinigilan siya ni Rogelio magsalita, tinakpan niya ng kanyang hinlalato ang lips ni Genoveva upang hindi makapagsalita.

“Hindi. Tama na. Wala kang dapat ipaliwanag mahal kita.”, sabay hawak ng dalawang kamay sa braso ni Genoveva papalapit sa kanya saka niya tinorrid kiss si Genoveva. Sa sobrang pagkabigla at gulat naman ni Genoveva sa ginawa ni Rogelio napanganga na lang ito sabay wagayway ng dila at ngasab sa wet na wet na labi ni Rogelio.

Dahan-dahan bumuhos ang ulan habang sila ay naglalaplapan sa gitna ng daan.

Kaylan matatapos ang halikan na ito? Matuyuan kaya sila ng laway miski na umuulan? Gaano katotoo na naapak-apakan na si Jobert as a friend ng mga nagsasayaw ng sweet sa loob ng dance floor? Hindi ba sila nadudulas sa tumagas na dugo ni Jobert as friend?

Subaybayan ang mga nagbabaga at walang masagot na katanungan sa natitirang dalawang last episode ng nagiisa at wala pa ding gustong gumaya o pumaris na brutal drama serye sa internet, ang Tilamsik sa Gabing Maligamgam.

Para sa ating Question of the Day Promo:

“Mga ilang minuto kaya tumagal ang laplapan nila Rogelio at Genoveva?"

Pangalawa.

“Ano kaya ang type ng dugo ni Jobert as a friend at gaano karami ang nabawas sa kanya?"

EPISODE 9: “Ang Tumatawa ng Malakas Pag Umiyak Wagas!”

Tilamsik sa Gabing Maligamgam (an FB broken serye)

Ang Nakaraan…

May mga nakaraan o nakalipas na hindi natin maalala o ayaw na talaga nating maalala, hindi natin matandaan o sadyang ayaw tandaan. May mga nakaraan na pilit nililimot, nakalimutan, o sadyang nilimot dahil sa bigat, hapdi, at kirot nitong dala-dala sa ating alaala kaya siguro mabuti pa ‘wag na lang natin pagusapan, ang nakaraan…

“Hello? Hello! Pareng Jobert!”

“Oy pare napatawag ka?”

“Guess what?”

“What dude?”

“Malapit nang maging kame ni Genoveva putang ina!”

“Ulu! Fuck you ka! ‘Di nga?!”

“Oo nga tol, isang K reply na lang niya tol shet!”

“Ay pota ayos ‘yan chong, congrats!”

“Oo pards kaya magbihis ka na at magpapainom ako!”

“Ayun lang par negative ako ngayon…”

“Bakit naman? Asan ka ba?”

“Dito ko ngayon sa parlor e.”

“Pota ka namamakla ka na naman kakainom mo lang antibiotic nung nakaraan ah?”

“Gago nagpapa-highlights lang ako!”

“Pa-highlights mu mukha mu! Halika na kasi!”

“San ba tayo?”

“Dun sa dati same time.”

“Sige sunod ako, textan na lang.”

“Bye!”

At dumating nga ang oras na “same time” na kanilang napagusapan na sa totoo lang maski ako ay hindi alam kung anong oras ba talaga ‘yun, tanging silang dalawa lang ang nagkakaunawaan. Nandun na din sila sa “dun sa dati” na lugar na kanila ding napagusapan na wala din kahit sino ang may ideya kung saan.

Medyo madilim ang lugar. Patay sindi ang mga ilaw. Hindi naman ganun karami ang tao babae’t lalaki pero ‘di kinaya ng aircon kaya mainit sa loob. Maingay. Sari-saring ingay, tawanan, daldalan, kwentuhan, bidahan, palakpakan, at may kaunti ding iyakan. May tumutugtog sa harap, acoustic version ng Giyomi kaya may mangilan-ngilan ang sumasabay sa sign language dance nito.

Nakaupo ang dalawa sa may bandang gitna. May pork sisig sa lamesa, isang bucket ng Redhorse, ashtray, at tissue na nasa tissue holder. Maligalig at puno ng kagalakan na nagkukwento si Rogelio sa kanyang kaibigan habang mataimtim at buong puso namang nakikinig si Jobert as friend sa kanyang natatanging kaibigan. Wala nga lang kasiguraduhan kung tumatawa nga ba si Jobert as friend kasi natatawa talaga siya o ginagawa lang niya ‘yon bilang kaibigan or parte iyon ng kanilang samahan. Wala din talagang tiyak na nakakaalam subalit tunay at wagas talaga silang magkaibigan simula’t sapul ng kanilang kabataan.

“HAHAHAHAHAHA”

“Hahaha!”

“Hindi nga tol?”

“Oo tol.”

“HAHAHAHAHAHAHAHA!”

“Tawa talag ko nang tawa nun hahaha!”

“Nakakatawa naman kasi talaga dre hahaha!”

“Sinabi mo pa hahaha!”

“HAHAHAHAHAHA! HAHA! HA! HAHA! HAHAHA! HA!”

“HA! HA! HAHA! HAHAHA! HAHAHAHAHA!

Halos hindi na makagulapay ang dalawa sa kakatawa, nanapasipa pa sila sa ilam ng mesa, panaka-nakang napapasuntok hangin at malimit na napapahamas ng kamay sa lamesa. Ewan lang kung ano ba ‘yung kanilang pinagtatawanan. Habang ang banda acoustic version na ng Harlem Shake ang binabanatan, eto na siguro ‘yung kanilang pandiin.

Subalit nabasag ang masayang kwentuhan at tawanan ng dalawa nang biglang…

“Teka pareng Gelo nakikita mo ba ‘yung nakikita ko?”

“Hindi e. San banda pareng Jobert? Anong oras?”

“6 o’clock mo.”

“Pakagago mo talaga, ‘di ko talaga makikita ‘yan!”

“Wag ka pahalata, lingunin mo dahan-dahan… Ay puta shet!”

“Bakit ano ba ‘yun?”, habang marahan na lumilingon sa likuran niya.

Agad na tumayo si Jobert upang himasin ang likuran ng kaibigan sabay bitaw ng isang malamyos at mapagarugang kataga na “Tol andito lang ako…”, biglang natulala si Rogelio, nagngingilid ang mga luha. Ang kanina lang na labis niyang pagkaligaya ay biglang napalitan ng matinding pagdaramdam. Biglang nawalan ng saysay at kabuluhan ang lahat para sa kanya, gumuho ang kanyang mga pangarap at sa isang iglap nawalan ng ganang mabuhay nang makita sa kabilang table si Genoveva na may kasamang cute guy. Brush-up ang buhok, bukas ang polo may sandong puti sa loob. Shet ansakit…

Sa puntong ‘to pinipigilan na ni Rogelio huminga at pilit pinapahinto sa pagtibok ang kanyang puso, walang ibang tumatakbo sa isip kundi “Bakit-bakit-bakit?”. Walang ibang magawa si Jobert as friend sa kanyang kabigan kundi himasin ito sa likod at sabihan paulit-ulit ng “Kaya mo ‘yan tol andito lang ako…” na parang mantra. Gusto niya sana i-mouth to mouth resuscitation ang kaibigan upang hindi tuluyang mawalan ng hininga subalit andun ang pag aagam-agam niya dahil wala naman sila sa swimming pool o beach, ang diyahe nga naman.

Bagamat ganun pa man, andun talaga ang masidhing pagaalala ni jobert as a friend. Unti-unti namang pumapatak ang luha sa mga mata ni Rogelio habang tinutugtog ng banda ang acoustic version ng Price Tag. Andun na siya sa rurok ng kanyang pagdadalamhati ng biglang lumapit ang waiter at pinapapirmahan ang kanilang bill. At bilang kaibigan, umalma agad si Jobert as a friend.

“Wow sir antaba ng puso nyo, pakahusay ng timing nyo! Kita nyo nang nagdurugo puso ng kaibigan ko tas bigla mo kami sisingilin? May puso ka ba ha? Hindi ka pa siguro nasasaktan no? Heartache ‘yan ‘tol heartache! Pain pare para malinaw sayo! Manhid ka ba ha?”, sita ni Jobert as a friend sa cold hearted wicked waiter.  

Hanggang kaylan maghihintay ang waiter na pirmahan ni Rogelio ang bill nila? Magtagumpay kaya si Rogelio na mapahinto ang pagtibok ng kanyang puso? Saan hahantong ang paghimas-himas ni Jobert as a friend sa likuran ng kanyang kaibigang nagdaramdam?

SUNDAN…

 

EPISODE 8: “I Won’t Give Up Just Give Me A Reason More Than A Broken Vow”

Ang Nakaraan…

Muling umere o pinaskil sa news feed ang episode 1-7 na tulad nang nakagawian ay tinawag ding “marathon” para sa mga mambabasang hindi nasimulan ang brutal drama broken serye na ito o ‘yung mga tamad lang mag-scroll down upang baybayin ang mga naunang episode sa page na ‘to.

Samantala, sa kadahilanang ‘yon, matagumpay din naman naming naisakatuparan ang pinagisipan at pinagplanuhang killer joke ‘yun nga lang kami lang ata natawa, wala atang naka-relate… Sabagay bakit ka nga naman tatawa o matatawa e brutal-drama serye nga ‘to ‘di ba? Kaya sa pagpapatuloy…

Dahil sa lubos na pagkadismaya at labis-labis na pagkalumbay sa reply ni Genoveva, naisipan na lang mag-soundtrip muna ni Rogelio nang sa gayon ay maibsan muna kahit man lang pansumandali ang pagkapagal, kalungkutan, at paghihinagpis na kanyang dala-dala…

I-I-I wanna give you
One last option
I-I-I wanna give you
One last chance
I-If you're looking for the
Main attraction
Just hold on tight and
Let me do my dance
If you want it I'm gonna be
Va va voom, voom

“Ay powtek na ‘yan ba’t ‘yan yoko muna ng masaya…”, click next.

Tell me her name I want to know
The way she looks and where you go
I need to see her face, I need to understand
Why you and I came to an end

Tell me again I want to hear
Who broke my faith in all these years
Who lays with you at night when I'm here all alone
Remembering when I was your own

I'll let you go, I'll let you fly
Why do I keep on asking why
I'll let you go now that I found
A way to keep somehow
More than a broken vow

“Ayan ganyan sakto…Haaay…”, sabay tingin tingin sa bintana habang nakaupo sa harap ng kanyang desktop computer at sa labas naman ay marahang tumitigaktik ang ambon, unti-unti dahan-dahan hanggan sa ito ay tuluyang naging ulan.

Pumapasok sa loob ng kwarto ni Rogelio ang malamig na hangin na kasinlamig ng puso at damdamin ni Genoveva para sa kanya. Damang-dama niya ito habang dumadampi sa kanyang mukha at hinahawi ang kanyang buhok. Ito ngayon ang nagtulak sa kanya upang buksan ang kanyang Facebook at muling silipin ang profile ni Genoveva.

“Haaay…”, walang ibang masabi sa kanyang sarili kundi ang ubod na lamig na buntong hininga. Haaay…

Dala ng hindi maawat na pagdaramdam mag-i-status ngayon si Rogelio ng isang makabagbagbaging lyrics ng kanta. Nag-type. Click Post.

When I look into your eyes
It's like watching the night sky
Or a beautiful sunrise
Well, there's so much they hold
And just like them old stars
I see that you've come so far
To be right where you are
How old is your soul?

Well, I won't give up on us
Even if the skies get rough
I'm giving you all my love
I'm still looking up

Ngunit laking gulat ni Rogelio nang bigla itong ni-like ni Genoveva.

LIKE!

“Ay pota! ‘Yun Oh!”, nabuhayan bigla ng dugo ang gago. “Hihihi!”, kilig na kilig. Ginanahan kaya nag-post naman ng Youtube video, ‘yung music video ng new song ni Pink. Just Give Me A Reason feat. Nate Ruess isang bagsak lang.

Tagumpay. Posted. At isang malutong na like na naman ang natamo nito. Dahan-dahan pang binasa ni Rogelio ang notification.

“Ge-no-ve-va-Pu-ting-si-siw-likes-your-post-1-se-cond-a-go… Hihihi! Like niya mga post ko shet! It means super like din niya ko hihi! Page to ni-like niya ibig sabihin may feelings siya talaga sakin, mahal niya ko!”.

Nag-stat ulet. This time picture ni Mark “The Spark” Caguiao habang nagdi-dribble sabay nilagyan ng tagline na, “Inyo ang game 1 amin ang championship! Go-go-go!”, click post.

At ano pa nga ba ni-like din ni Genoveva ang post-pic niya. Ano pa nga din ang bago mas lalung kinilig ang loko, buo na sa kanyang isip at kumbinsido na sa sarili na mahal nga din siya ng natatangi niyang dalaga kaya hindi niya naiwasan na i-chat ito.

“Hi Gen-gen like mo din pala ang Ginebra?”

“Sumagot ka sana…”, mataimtim na panalangin ni Rogelio.

Gen-gen is now typing…

“Oo naman!”

“Yes!”, pabulong na sigaw sa sarili.

“Hehe same pala tayo hihi… Pwede magtanong?”

“Sure!”

“Nahihiya ko pero sige… Pwede ba malaman kung bakit mo nilalike mga pinopost ko?”

Gen-gen is now typing…

Gen-gen is now typing…

“Tagal naman niya mag-type…”

Gen-gen is now typing…

“Mukhang mahaba-habang paliwanag ‘to ah… Kinakabahan ako baka sagutin na niya ko o ipagtapat na niya tunay niyang nararamdaman para sakin na mahal nga din niya ko… YES!!!”

Gen-gen is now typing…

“Hellow? Hoy mister Rogelio Bragancia Junior kung inaakala mo na may feelings ako sayo dahil nilalike ko mga post mo kanina pwes nagkakamali ka. Pwede ba wag ka masyadong assuming?! Wag ka sanang ilusyunado pwede ba ha?!!! BYE!!!!!”

“Teka let me-“

Gen-gen Putingsisiw has signout.

“Shet! Ok n asana e… Putek na ‘yan badtrip naman!”, call a friend agad si Rogelio. “Hello! Tol! May-“

“I-text mo magsori ka.”

“Ha? ‘Di mo pa nga alam ano problema ko e, tol Jobert naman…”

“Isa lang naman ang prob mo tol e kaya i-text mo na siya ng sori.”

“Tama ka nga tol. Sige-sige. Salamat tol, hindi ko alam may sa Jojo Acuin ka pala.”

“Sige tol bye goodluck!”

Agad nag-type sa cellphone si Rogelio.

“Hi Gen-gen. Sori knina. Hndi nman un ang meant q eh. Sori n pls. wag k n sna mglit skin…Kung gus2 mu sugutan mu mukha q pra mp2nyan q syo n im vry sori. Pls nman gen-gen… Sori sobra… D q n uulitin pro sna lyk mu p dn mga post q f u lyk kc lyk n lyk kta e. pls?"

Click Send.

Sent.

1 Message Receive.

“Tangna nagreply agad siya! Kinakabahan ako…”

Click open.

“K”, solid ulet capitalized without period ang reply ni Genoveva sa kanya.

“Whooohoooo! YES!!! Dalawang K na isa na lang! HAHAHA tagumpay!

Ngayong dalawang K reply na ang nare-received ni Rogelio mula kay Genoveva, makatanggap pa kaya siya ng isa pa? Ano ang epekto nito sa magiging takbo ng laban ng Brgy. Ginebra at Alaska Acers? Sino ang magkakampyon? Maapektuhan din kaya nito ang bilangan sa eleksyon?

Abangan ang mga umiigting na kasagutan dito lang sa nagiisang brutal-drama serye sa internet world ang Tilamsik sa Gabing Maligamgam (an FB Broken serye)